Gedichten – 1

In deze serie zal ik gedichten samenbrengen die in mijn optiek vandaag het verdienen niet in de vergetelheid te geraken. Ik zal hierbij geen chronologie aanhouden; wat men leest kan gisteren of meer dan 50 jaar geleden geschreven zijn. Ook zal ik de verzen niet ordenen volgens thema´s; ik presenteer ze vanuit het besef dat ieder vers op zichzelf staat.

1.
Laatste nieuws

Soldaat
schiet mens neer
voor vrede.

*

2.
Kringloop

als de ochtend plots een licht op laat
weet iets dat het opeens bestaat
wordt speldenknop tot lengend draad
leert vrezen dat het weer onder gaat

komt tegen dood in het verweer
gaat voor antwoord in de leer
een ik dat zijn ego offreert
natuurlijk, dit gaat steeds verkeerd

leg toch weg boog en blazoen
wat zullen je pijlen er toe doen
als geboorte ongewild van toen
je dood al lang reeds baarde?

ach ik weet ook niet te allen tijde
´t warrig zoeken voortijds te mijden
waar ik ieder houvast uit zie glijden 
als bewogen door hemel en aarde

avond komt met de dageraad
dus wacht niet langer, het is al laat
wees een punt, vergeet de draad
leef waarvoor het leven staat

*
Broer Erik heeft dit gedicht op muziek gezet.

Kringloop - Muziek: Erik Lips; Tekst: Joost Lips

*

3.
Bijgeloof

Das nou al de tweede keer
dat ik na een bezoekje met een geliefde
aan begraafplaats Westerveld
binnen een week de vriendin zie gaan.

Misschien maar effe mijden
die plek.

*

4.
De man in de stoel

a.
zichzelf een god gemaakt
beseffend geluid van eeuwig stil
zelfs wachttijd kenmerkt zijn leven niet
zijn klokje wijst voltooide tijd

maaltijden herinneren aan
verre regelmaat…

soms ontwaakt hij uit fluitmelodieën
boos op vreugde
want niets valt meer op te vullen
geen zintuig meer te strelen

hij beschouwt dwaze oorlogen buiten hem
dat is zijn kleine wijsheid, hij weet:
overwinning vraagt om verdediging

b.
(hij zegt)

ik zie mensen naar mijn raam wijzen
ze willen zelf niet opgemerkt worden

och wereld
hardnekkig houdt u vast aan andermans gebreken
om zelf onbesproken aan het licht te treden

voelt u zich goed u zegt goed
voelt u zich slecht u zegt slecht
maar de mens is als de varen
welke openlijk groeit naar het licht
in de wortels verdekt het donker vindt

c.
overbuurman kijkt ontzet zijn voortuin in
waar onkruid zijn beschaving verwoest

hij heeft een longziekte
zij kent diepe zorgen
stiekem een sigaretje als zij boodschappen doet
ze doet geen boodschappen
maar bezoekt een psychiater

d.
de melkman trekt immer dezelfde grijns
wanneer hij melk voor de deur zet

als een kind een bal in zijn kar schopt
ligt zijn leven in de war
hij wordt niet graag verrast

e.
bezoek krijg ik nog zelden
toch bestaat mij de eenzaamheid niet

ik ben waar mijn ogen gaan
mijn oren
mijn geest
zo speel ik met de kinderen in de straat
of bezoek nogmaals met moeder de speeltuin
in het vijfde levensjaar

f.
ik hoorde baby´s huilen na pijnlijke geboorten
de lach kwam met relativiteitsgedachten
zonnen zag ik gedoofd worden in depressies
van het één kwam altijd het ander 
van het ander immer het één
onderwijs leerde dit causaliteit te noemen
voorwaar: een stervenspad

iedere leer ging verloren in een tegenleer
betere argumenten andermaal overtroefd
het logische spoor bleek immer eenzijdig
onzijdig mijn dorsten naar zalig volmaakt

g.
triestheid is een dwaling
vreugde vergist zich
daarom liever nooit meer lachen
in een spiegel slechts een spiegel zien

de wil is uit mijn dagen
iedere wet onwaar gebleken
het lichaam is mijn huis
haar adem mijn berusting

het geheugen verteerd in zwijgen
mijn leven onvindbaar voor stiltedoven

*

5.
Alzheimer

Boekhouder weet niet meer
geld in termijnen te betalen
of hoe zijn tikmachine werkt.
Gastheer vraagt gast,
koffiepot in de hand,
waar hij water vinden kan.
Hoe de ziekte
ook alweer heette
is hij vergeten.

*

6.
Armageddon

Mijn collega had gehoord
dat deze dag om zes uur in de avond
de wereld zou vergaan.

“Dan moeten we maar op tijd gaan eten”
zei ik
want ik had trek.

*

7.
Bevestiging

Eerst doet het je goed,
dan zit je eraan vast.

*

8.
Onvermijdelijk

De blower blaast zijn laatste adem,
de hakker legt het bijltje neer;
als de visser het loodje legt
is ook de wees niet langer meer.

De ambtenaar rust in vrede
als de doodgraver tevreden is;
steeds komt ´t op hetzelfde neer:
morsdood als een telegrafist.

Vluchten heeft geen enkele zin,
het sterven hebben wij gemeen;
geen mens ontloopt de wisse dood,
zelfs een vluchteling gaat eens heen.

*

9.
Betrapt

Een priester beweerde,
terwijl het kleine meisje toekeek,
dat de woorden die hij schreef
direct van God kwamen, 
waarop het vroegwijs kind vroeg:
“Vanwaar dan al dat schrappen?”

*

10.
Bij de dood van mijn moeder

De wereld is een moeder kwijt;
ik mis haar
op het journaal.

*

11.
Zenmeester Dogen

Zenmeester Dogen zei:
“Honderd meter westwaarts gaan
is honderd meter oostwaarts gaan.”

Begin bij nul.
Ga ik honderd meter westwaarts
dan schep ik oostwaarts
honderd meter herinnering.
Dit karmisch feit garandeert
terugkeer tot de bron.

*

12.
Tijdsbesef

Oude tijd, vergaan maar bestaand
als hellevuur onvervuld verlangen.
Och hoor dat arme brein toch:
“Laat los! Laat los!”, zo vasthoudend
en zie de dwaas stampen op de tijd
om er vrij van te zijn immer morgen.

De tijd vreet aan al dat het tegen komt,
scheidt af zweet en tranen
met alsmaar net genoeg vreugde
om te doen geloven in zijn beloften.

Maar zonder tot iets te komen
als een tumor die niets heel laat
kruipt dood´s handlanger in lijven
en vernedert ze tot as.

Slechts in het speldenpunt heden
is tijd prenataal of overleden,
weggevallen iedere ruimte
in onmetelijk wezen.

*

Groet aan de lezer!